Geboorte

De afgelopen negen maanden had ze een mooie spirituele innerlijke reis gemaakt. Ze keek uit naar de eindbestemming, de geboorte, een spirituele weg naar transformatie.

De voorlichtingsbijeenkomst bevallen

Verschillende verloskundigen namen op een leuke/liefdevolle manier, het geboorteplan door. Ze was niet bang om te bevallen, maar voelde wel een gezonde spanning.

Het leek haar goed, ook voor haar man, om de feitelijke informatie rondom de geboorte nog eens op een rijtje te zetten. Ze besloten om naar een voorlichtingsbijeenkomst over bevallen te gaan. Misschien kon ze op deze manier een stukje spanning rondom de bevalling loslaten.”

Ze was niet bang om te bevallen, maar voelde wel een gezonde spanning. Misschien kon ze door het bijwonen van een informatieavond een stukje spanning rond bevallen loslaten.

Tijdens de informatieavond werd uitleg gegeven over de begin van de bevalling, hoe je weeën kunt herkennen en wat je moet doen wanneer de vliezen breken. Heel erg fijn en handig om te weten natuurlijk. 

Op dat moment was er sprake van een ontspannen sfeer. In de zaal werd her en der gelachen en er werden luchtige vragen gesteld.

Gaandeweg de voorlichting, waarbij de onderwerpen heftigheid en de manier van bevallen en verlossen werden besproken, werd de zaal steeds stiller. 

Nadat er werd medegedeeld dat je bij de eerste bevalling niet meteen de verloskundige hoefde te bellen, wanneer je de eerste weeën had waargenomen, (omdat een bevalling toch wel minstens 16 uur zou duren), ging er een golf van onrust door de zaal.

Na afloop liepen ze samen met een rood hoofd de zaal uit. “Jeetje wat heftig, ik weet niet of ik nu geruster ben om te bevallen,” zei ze tegen haar man. 

Ze merkte dat ze zich begon te focussen op allerlei scenario’s die zouden kunnen gebeuren tijdens de bevalling. Ze had net zo’n mooi liefdevol geboorteplan geschreven, had dat nu wel nut?

Onderweg in de auto focuste ze zich op positieve en liefdevolle gedachten en probeerde ze het vertrouwen terug te vinden. 

Ze bedacht dat ze geen reden kon vinden, waarom ze niet zou kunnen bevallen in liefde en harmonie, zoals zij samen, in hun geboorteplan hadden beschreven.

Bevallen en de rol van de partner


Enkele dagen na de informatiebijeenkomst zei haar man: “Maar liefje als zo’n bevalling heel lang duurt, kun je dan niet beter thuis bevallen?” “Dan kan ik misschien nog even grasmaaien…” Hij meende, wat kon hij in het begin van de bevalling betekenen?

Zijn vrouw kreeg volgens de voorlichting af en toe een wee, de bevalling duurde uren en in het begin had ze toch nog niet zo’n pijn. Maar ook de gedachten dat zijn geliefde tijdens de bevalling erge pijn zou krijgen, maakte hem ongerust. Hij vond daarom dat hij zich beter nuttig kon maken of afleiding kon zoeken.

Zij antwoordde: “als ik mijn gevoel volg, denk ik dat bevallen anders gaat dan het tijdens de informatiebijeenkomst werd verteld.” “Ze vergaten namelijk één ding te vertellen en dat is de innerlijke reis die we maken.” “Een innerlijke of spirituele ervaring is niet fysiologisch uit te leggen, dat is een gevoel en voor iedereen verschillend.”

Heb je al eens nagedacht over hoe we in verbinding en op een spirituele manier de bevalling in kunnen gaan?” “Hoe mooi dit kan zijn?” “Zodat we hierdoor kunnen transformeren naar een nieuwe ik en ons?” “Laten we ons hier op blijven focussen.

Ondanks dat haar man erg open staat voor spiritualiteit, kon hij zich op dat moment nog niet echt een voorstelling maken, van wat ze spiritueel bedoelde. Hij zat nog met zijn hoofd bij de gemiddelden, mogelijkheden, attributen en scenario’s van de informatiebijeenkomst.

Wat is transformeren?

In de periode voorafgaand aan de bevalling hebben we veel over onszelf ontdekt en hebben we nagedacht over hoe we willen zijn, als straks de baby wordt geboren. Samen met een nieuw leven, geven we namelijk een nieuwe vorm aan ons leven.

We laten het oude achter en staan open voor het nieuwe. Dit noemen we spiritueel gezien ook wel transformeren. Transformeren gaat niet vanzelf, het gaat vaak samen met lichamelijke ongemakken, het loslaten van oude patronen/energie en leren voorbij gaan aan ons ego.

Transformeren gaat vaak gepaard met lichamelijke ongemakken, het loslaten van oude energie en het loslaten van ons ego.

Hoe zit dat dan met bevallen?

Tijdens de bevalling laten we de oerkracht van de natuur toe om ons door de bevalling heen te leiden. We worden gedwongen te luisteren naar ons lichaam, verder doet er niets meer toe. Op dat moment weten we wat echt belangrijk is. Het maakt dus ook niet meer uit hoe je er uit ziet, wat je hebt, denkt en kan. We zetten ons ego opzij.

Ten gunste van de bevalling dienen we ons over te geven en te vertrouwen op dat alles goed komt, ongeacht welk scenario we in gaan. We kunnen de bevalling niet controleren. We kunnen daarom het beste onze negatieve (verzettende) gedachten loslaten (ik kan het niet meer, het doet zo’n pijn, wanneer stopt het nu?).

Beter is om deze om te buigen naar positieve gedachten (ik kan het, deze pijn is niet voor niets, yes, weer een wee voorbij enz.) zodat we ons krachtig voelen en hierdoor kunnen afstemmen op ons gevoel.

Wanneer we in ons gevoel aanwezig zijn, kunnen we een betere verbinding vinden in liefde met onszelf, onze partner (of andere geliefden die steun bieden aan de bevalling) en de baby.

De pijn die we tijdens het bevallen ervaren, kunnen we positief belichten. We lossen namelijk af. Oude energie wordt los gelaten en er ontstaat ruimte voor nieuwe energie. We puffen oude energie letterlijk weg.

Tijdens een bevalling komen we tot onze diepste kern, we gaan even helemaal terug naar de basis. Vanuit deze basis geven we geboorte aan een nieuw leven, waarin ruimte is voor het uitdragen van nieuwe inzichten.

Wat behouden we en wat laten we los? Na de bevalling zal het leven met de baby niet meer hetzelfde zijn. Het moeder of vader gevoel, voelen we pas echt diep in onze ziel, als we het kindje in onze armen nemen. We zijn getransformeerd naar een nieuw leven, een nieuwe ik en een nieuwe ons.

Ervaring van een transformatieproces tijdens de geboorte 

Toen de bevalling begon, is haar man (zoals ze verwacht had) niet van haar zijde geweken. Ze had vanaf het begin heftige weeën met veel pijn, die elke minuut terug kwamen. Zo preuts en kieskeurig als ze altijd was, zo vol overgave was ze nu. Niets deed er meer toe. Alleen de liefde en het vertrouwen in haar lichaam waren nog aanwezig.

Ondanks de heftige weeën die elke minuut terug kwamen, kreeg ze een tegenslag. De ontsluiting bleef een paar uur steken op 3-4 centimeter. De angst sloeg toe en even raakte ze het vertrouwen kwijt. Al die tijd had ze heftige pijn gehad en gepuft voor niks, dacht ze.

Toen ze dacht dat de weeën niet erger konden, kwam ze, na het kunstmatig bereken van de vliezen, in een weeënstorm terecht. Op dit punt, dacht ze even dat ze het niet meer kon. Hierdoor kon ze niets anders dan teruggaan naar haar kern, de basis.

Toen ze daar was aangekomen, zei haar innerlijke stem: “alles heeft een reden en de pijn is niet voor niets, probeer je eens te focussen op de liefde.” Ze voelde voor het eerst in haar leven dat ze niets nodig had, behalve de liefde en hoe krachtig deze liefde was.

De verloskundige en haar man spraken haar liefdevol toe. De weeën kwamen zo snel achter elkaar dat ze bijna geen mogelijkheid had om op adem te komen om de volgende wee weg te puffen. 

Maar met haar man achter haar, voelde ze hoe sterk de liefde in verbinding met haar man, haarzelf en de baby was. Het gaf haar kracht en vertrouwen.

Dit kwam ten gunste van haar hele bevalling. Na een half uur weeën te hebben opgevangen, kreeg ze plots persdrang. De verloskundige leek nogal verbaasd, maar naar controle bleek dat ze, echt binnen een half uur, volledige ontsluiting had!

Kort daarna is hun kindje verbonden in liefde en harmonie op de wereld gekomen. Exact op de manier zoals ze hadden gewenst en hadden beschreven in het geboorteplan. De bevalling heeft haar uiteindelijk getransformeerd, naar het bewandelen van een pad in verbinding met de liefde.

De spirituele les van geboorte geven

Nadat alles goed bleek met de baby, vertelde haar man, dat hij nu snapte wat zij destijds bedoelde met transformeren naar een nieuwe ons. Hij vertelde: “toen je aan het bevallen was en je veel pijn had, hield de liefde voor jou, mij sterk.” “Het enige wat ik hoefde te doen was er in liefde voor je zijn.”

“Hoe had ik kunnen denken dat ik er in liefde kon zijn, door te gaan grasmaaien”. “Ik voel me nu sterker dan ooit verbonden in liefde met jou en onze baby.” De bevalling leerde hen een wijze les: verbonden zijn (met elkaar) in liefde, is heel krachtig en dus de basis voor het leven.

Veel liefde, kracht en een prachtige bevalling toegewenst!

Lieve groet,

 

Anouchka Vlijm

Written by 

Getrouwd en moeder van twee zonen. Houdt van kinderen, vlinders en natuur. Ervaringsdeskundige en specialist hoog- en prikkelgevoelige kinderen. Werkzaam als logopedist, coach en SI-therapeut Ademklank.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.